Sunday, April 6, 2014

Rubaiyat 12-13 by Hafiz [EN/Persian]

First enticed me to take the cup,
When I got drunk, told me to stop.
My eyes watery, my heart on fire,
I became dust and your wind picked me up.

All treasures ain’t worth this oppression.
All pleasures ain’t worth one transgression.
Not even seven thousand years of joy
Is worth seven days of depression.


اول بـه وفا می وصالـم درداد 
چون مست شدم جام جـفا را سرداد 
پر آب دو دیده و پر از آتـش دل 
خاک ره او شدم بـه بادم برداد

نی دولـت دنیا به ستـم می‌ارزد 
نی لذت مستی‌اش الـم می‌ارزد 
نـه هفت هزار ساله شادی جهان 
این محنت هفت روزه غـم می‌ارزد


Many thnx to Zoha Mazroei for introducing me to a whole new world of verses!

No comments: